Verslag van de Blocq Texel Regatta 2026

Wat vooraf ging......

Als ik de aankondiging voor de BlocqTexelRegatta zie besluit ik in te schrijven. Als aspirant lid wachtend op een ligplaats is dat toch weer een mooie manier om weer eens mee te varen en bij te praten. Met mijn knal gele Rep&Roer heb ik vaker meegedaan. Met de nieuwe Blue Shadow nog niet.

Het weerbericht deed fronsen. Héél weinig wind in de verwachting. Een beoogd bemanningslid haakt af, die gaat liever roeien met zijn maten. Gelukkig is er nog een vriend die wel mee vaart. En daar ook qua wind geen spijt van krijgt. Want een verwachting is maar een verwachting, het weer was prima!.

Het plan van de wedstrijdleiding is om in 7b rakken een rondje te varen en op Texel te BBQ-en. Er zijn zelfs speciale vaantjes gemaakt.

Rak 1

Natuurlijk gaat de FiftyFifty meteen met de spi omhoog over de start. Op vrijdag ochtend om 11 uur stipt. En Guus zet er meteen de gang in. De rest ligt wat te dobberen op de drempel van de Blocq, iedereen in elkaars wind. Na een minuut of tien komen de schepen een beetje in beweging en beginnen we aan een fantastisch zonnig rak. Op de Blue Shadow wordt gediscussieerd: wat doen we eerst: de spi of toch de koffie. We besluiten om met koffie te beginnen en de anderen een beetje veld te gunnen. De schipper vergeet eerst om water in zijn Italiaans espresso-potje te doen, laat dan de koffie uit zijn handen glippen. In de kuip valt vervolgens een lierhendel overboord. Omdat die blijft drijven gaan we terug en pikkenhem weer op. En dan, dan gaat uiteindelijk toch de 100 m2 witte spi omhoog. Ook wij komen in beweging.

De Why Not gaat met twee senioren voorspoedig van start, met de genaker richting Enkhuizen. Nadat ze eerst een distresscall voor een MOB ergens op de Noordzee ontvangen, zien ze na een kwartiertje de Blue Shadow weer richting de Blocq varen. Later begrijpen we dat de koffie daar prioriteit had gekregen. Onder de kust bij Enkhuizen valt de wind helaas weg en kost het de nodige moeite om de finishlijn te vinden.

Rak 2

De wind lijkt er echt uit te gaan, waardoor het lastig kan worden om Stavoren nog voor het donker te bereiken. De wedstrijdcommissie is gelukkig creatief en kort de baan naar Stavoren wat in. Om 17.00 uur wordt er voor Enkhuizen opnieuw gestart. Dankzij een mooie oostenwind halen we Stavoren ruimschoots voordat de zon achter de horizon verdwijnt.

De Flow vaart het eerste rak nog solo. Maar rak 2 ging van start met vers ingevlogen bemanning uit Brummen. Rick ging zijn eerste zeilavontuur tegemoet en werd gelijk gebombardeerd tot spi trimmer. Beetje vieren tot het lijk een beetje kilt, dan weer wat aan en weer op nieuw beginnen. En dat steeds maar weer en het ging gelijk goed.

Na de sluis, bij de tweede start, bleek dat de schipper de spi echter iets te snel had ingepakt. Bij het hijsen zat de schoothoek in top en moest snel de boel weer op orde gebracht worden. Geen beste start, maar iedereen was kennelijk zo gefocussed dat het niemand was opgevallen. De Bergstein brothers varen nog achter ons. Hun intense overlegstructuur eist net even de aandacht op. Gelukkig breien we het foutje recht en varen weer een mooi rak.

Met afsluitende een etentje in de Visserman en een biertje in De Schans om de tussenstand op te maken was het een hele mooie eerste dag.

Rak 3

De wedstrijdleiding wil Kornwerderzand rond 11.00 uur bereiken om met de stroom mee richting Texel te kunnen varen. Er wordt daarom vroeg én op creatieve wijze gestart.

De schepen mogen tussen 7.30 en 7.40 uur starten tussen de havenlichten van Stavoren. Een bemanning staat op de kant en neemt de starttijden op. Er staat niet veel wind, maar het loopt. Het wordt een kruisrak met op sommige boten de moeilijke keuze om wel of niet naar het Noord Westen tot aan het windmolenpark op de Steenplaat door te varen. Het blijft moeilijk om echt goed te merken wat nu de invloed is en waar er meer wind staat. De boten die de westelijke kant opzoeken lijken uiteindelijk toch iets meer wind en dus snelheid te hebben.

Voor de Why Not pakt de keuze om wél richting het windmolenpark te gaan in ieder geval uitstekend uit. Plots kruisen de snelle jongens achter hen langs! En daarmee een eerste plek door (per ongeluk) de juiste keuze te hebben gemaakt. Soms zit het mee, Why niet?

 Foto: Flow in the flow

Rak 4

Om 11.55 uur is de start op de zaterdag vanuit Kornwerderzand en komt de stroom lekker op gang richting Texel. Spinakeren gaat nèt niet, maar de bolle jannen gaan lekker te keer en leveren mooie plaatjes en schuine bootjes.

Lang laat de Why Not de genaker staan, maar uiteindelijk moet deze er ook daar toch af. Als even later komt de T12 in zicht komt, lijkt het erop dat de genaker er weer op kan. Maar het blijft scheef.

Druk met de voorbereidingen zien Berry en Ab de T12 te laat en veel te snel dichterbij komen. Om te voorkomen dat het schip van een groene striping wordt voorzien, trekt Ab de motor aan om de romp te redden. Waarom Not? “Dom, maar helaas einde wedstrijd”, althans, dat denken de beide mannen dan nog.

Gelukkig is er bij de BTR altijd een BBQ waar zaken kunnen worden opgelost en gladgestreken. Omdat de wedstrijd commissie goed geluimd is en ook wel inziet dat dit geen enkel voordeel heeft opgeleverd mag het rak toch op de balans. De super gezellige barbecue op Oude Schild, die overigens net zo traag van start ging als het eerste rak, smaakt er alleen maar beter door. Moe maar voldaan duiken de senioren op tijd de kooi in.

Rak 5

Op zondag ochtend om 7 uur staat op de FiftyFifty de spi weer als eerste. Logisch, want er staat wat op het spel. De Flow gaat in het voorlopige tussen klassement op kop. Het blijft opmerkelijk hoe die 50/50 steeds toch met 100 procent inzet vaart en alle grote bakken de baas is. Addixion gaat erachter aan.

Blue Shadow volgt en ziet de strategie van de FiftyFifty ook als kansrijk: snel naar de overkant het ondieper water opzoeken en zo naar de GSV9. De schipper kruipt even achter de plotter om de stroming te vergelijken. Maar dan ziet hij dat de T13 behoorlijk uit het geplande rak ligt. Ai, hoe was het ook al weer? Hij pakt de Vaarwijzer erbij: “Alle groene en Rode tonnen respecteren” staat er met vette letters. Maar waarom varen Fifty/Fifty en Addixion dan door, vraagt schipper zich af. Hij doet een poging om Addixion te bellen, maar krijgt geen gehoor. Er moet gekozen worden. Hoe koppig durf je te zijn als de wedstrijdleiding voorop vaart? De koppigheid wint. Het eerste protest via Whatsapp wordt verzonden. De Mare, nu ook onder spinaker en achter de Addixion aan, dreigt dezelfde fout te maken, maar kiest eieren voor haar geld en zet alsnog koers richting de T13.

De oude rotten op de Why Not hebben een andere tacktiek. De wind helpt hen tegen de stroom in richting het Gat van de Stier. Maar zij kiezen ervoor om het ondiepere water aan te houden aan de kant van het eiland, zodat ze later met een gunstiger windhoek richting de GVS4 kunnen varen. Het blijkt een juiste keuze: ze komen samen met de snellere schepen bij de GVS4 aan.

Met slechts 17 seconden verschil weet Why Not dit rak van de Flow te winnen. Samen schuiven ze de sluis van Den Oever binnen. Omdat er nog een aantal schepen geschut moet worden, is er weer tijd voor een verlaat ontbijt.

Rak 6

Een schitterend kruisrak van Den Oever naar Enkhuizen. Voor Blue SHadow althans. Met 19 steken naaien ze het Wieringer Vlaak professioneel dicht. Hun diepe kiel dwingt daarbij respect af. Tussen door lopen ze 3 keer vast, en gelukkig ook weer los. De wind is ook op dit rak veel meer dan verwacht en ze blijven zeilen tot bijna voor Enkhuizen.

Dit rak gaat de boeken in als het Rak van de strategen. Natuurlijk moet je op een kruisrak eerst de kant op waar de wind later heen zal draaien. Maar slechts een paar schepen hebben deze basis kennis paraat. Why Not spant er garen bij, net als FiftyFifty en natuurlijk ook de Flow. Zo brengen de vervolgslagen hen richting Enkhuizen in plaats van richting Medemblik. Bijna tien minuten later dan de FiftyFifty, maar de tactiek levert de seniorenboot toch een mooie tweede plek op.

Op de track van Blue Shadow is mooi te zien hoe het dus eigenlijk niet moet. De Stuurboord slag draait van zuid naar west. Doodzonde van al die mijlen. 

Maar voor BlueShadow zat er weinig anders op. Met een diepte van 2.80 was het water bij OudeZeug en Medemblik geen optie. Met andere woorden: diepgang kan je behoorlijk in de weg zitten.

Aan het eind van de middag neemt Savio op de Sirrah de laatste wedstrijd foto. De wind is inmiddels ingezakt naar weinig. De wedstrijdcommissie had al een verwachting uitgedaan dat rak 7 mogelijk zou komen te vervallen. Op de Sirrah is het mooi geweest, die blijft in Enkhuizen liggen.

Foto: KG11 en de rest gaat vanzelf…

Rak 7

De wedstrijdcommissie neemt het wijze besluit om het zevende rak over te slaan en zo snel mogelijk richting de prijsuitreiking te gaan. Onderweg kunnen de eerste boten nog een stukje zeilen, maar uiteindelijk vaart iedereen over een olie-glad Markermeer naar de Blocq.

Daar mogen René Glasz en Rick van Geffen van de Flow als terechte winnaars de eerste prijs in ontvangst nemen.

Met dank aan alle deelnemers, de wedstijdcommissie en de diverse schrijvers van delen van bovenstaand verslag.

Paul van Ham, Blue Shadow.